Een goede oogst

Koud

Zachte winter

Soms is niets meer wat het lijkt. Een zachte winter in een koud land, een koude winter in een warm land.
Een hart alleen, toch tussen anderen. Meer warmte en nabijheid dan eerder en toch....die ene nabijheid is zo ver weg.
Ik probeer te accepteren en te waarderen wat ik heb, maar...

Het is gek hoe je op het ene moment zo zeker kunt weten dat je op het goede pad zit, en dat overgave aan het grote geheel je zal helpen om je doel te bereiken, en je samen zal brengen met je lief.
En hoe het volgende moment je hart en hoofd vol twijfel lijken; hoe kan het zijn dat je op het goede pad zit als alles zo moeizaam gaat. Forceren we iets tegen beter weten in? Horen we misschien helemaal niet samen? Is het een grote zelfbedachte illusie?

Samen zijn

Vanavond vieren we het Imbolc; het aloude zaai- en ploegfeest waarbij de Godin Brigid om hulp werd gevraagd om de akkers te zuiveren en weer vruchtbaar te maken zodat ze in het nieuwe seizoen een goede oogst zouden dragen. 

Wie weet zal het nieuwe seizoen mijn lief en mij een goede oogst brengen,
 misschien vinden we een oplossing om hetzij in Afrika, hetzij hier, samen te kunnen zijn en blijven!

Overvloed

Het idee dat je geld tekort hebt maakt dat je geld tekort zult hebben. Het vertrouwen dat je geld genoeg hebt maakt dat je geld genoeg zult hebben.
Een hele leuke manier om aan geld te komen is: geld krijgen.Voor je verjaardag, voor een jubileum, voor een actie, voor een goed doel.
Belangrijk voor het krijgen van geld is mensen te laten weten dat je geld kunt gebruiken. 

 

De laatste tijd ben ik met een aantal mensen in contact gekomen die heel gemakkelijk geld aantrokken. Okee, de ene deed het sympathieker dan de ander, maar toch. Ik keek mijn ogen uit. Ik heb namelijk geen idee hoe je dat doet; geld aantrekken. Ik kan heel moeilijk dingen verkopen, en om geld vragen kan ik al helemaal niet.

     Mijn kinderen zeggen het al jaren, en misschien moet ik het maar eens gaan beamen: ik heb een rare relatie met geld. Al jaren word ik er op gewezen dat ik moet denken in overvloed. Niet mezelf beperken door bij alles te denken: daar heb ik toch geen geld voor.

Hm, ik voel me betrapt, op de een of andere gekke manier.

     'Zie het als een cadeautje van het Universum' zegt mijn jongste wijs wanneer ik hem vertel wat er aan belastingterugvorderingen op mijn deurmat valt.

     'Jaja', denk ik dan en voel me heel zielig.

Toch op een avond zie ik opeens het licht en weet heel zeker 'Geld is geen issue', want alles is immers al aanwezig, je hoeft alleen maar te pakken wat voor jou klaarligt. 

     Met een glimlach op mijn gezicht duik ik mijn bed in, waar ik vervolgens tot een uur of vier weer lig te draaien. Als ik nou zus, als ik nou zo....  Ik kan het maar niet laten, ik ben ongelooflijk hardleers. 

Ik hoef alleen maar het idee los te laten dat ik alles in mijn eentje moet doen, ik moet durven vertrouwen op de wetten van het Universum. Overvloed. Overvloed, over vloed, over, vloed.

     Misschien heeft geld ook helemaal niets met bezit te maken, met kunnen leven, met veiligheid of zelfs met schuldgevoel. In die zin: 'Geld is geen issue'. Klopt. Via omdenken kun je bijvoorbeeld een huis bouwen zonder geld, zie het huis van overvloed. Ik weet het, ik weet het, maar ik vind het zo moeilijk om me er aan over te geven, om niet te stressen als ik niet weet hoe ik mijn rekeningen moet betalen.

Wat leven we toch eigenlijk in een verdomd boeiende tijd, waar we zoveel kunnen leren.

Even oefenen: 

     'Ik heb genoeg'. 'Ik heb genoeg'. 'Ik heb genoeg'. 'Ik heb genoeg'. 'Ik heb genoeg'. 'Ik heb genoeg'.