U mag me helemaal wel uitkleden...

Vrijdagochtend en ik zit in de bus naar mijn werk*. Bij het ziekenhuis stappen twee jonge meisjes in en ik vang hun gesprek op; er is een stroomstoring. Eén van de meisjes maakt zich ongerust over haar oma, die nu onbereikbaar is, want ze heeft geen mobiel, tablet, of computer, alleen een huistelefoon die op stroom gaat. Ik hoor voor het eerst over de stroomstoring want thuis heb ik niets gemerkt en ik bedenk dat hij waarschijnlijk begon op het moment dat ik de deur uit stapte. Wanneer ik op de plaats van bestemming aankom hangt er een aparte sfeer, niemand weet wat er aan de hand is of hoe lang het gaat duren. De deuren zijn van het slot en de bewoners kunnen zo maar naar buiten lopen. Hoezeer ik ze dat ook gun, voor hun eigen veiligheid is het beter wanneer ze niet de straat op gaan.
       
Een voor een komen de collega's met wie ik wekelijks loop binnendruppelen en we bespreken de mogelijkheden. De liften kunnen we niet gebruiken dus we kunnen niet met mensen van onze vaste afdeling lopen, en we besluiten deze keer mensen van beneden mee naar buiten te nemen.  Zo gezegd, zo gedaan. Nou ja, het duurt altijd wel even voordat iedereen klaar is, jassen aan, rolstoelen gecheckt, ja deze heeft nog voetsteuntjes, deze ook. Oh sh*t, deze heeft een zachte band. etc. Maar goed, we zijn klaar en beginnen hoopvol aan ons avontuur wanneer plotsklaps de hemel openbreekt.

Stroomstoring én een wolkbreuk.
En nu? Terugbrengen naar de afdeling is ook zo'n afknapper. We besluiten dan maar eerst een kopje koffie te doen, en we rijden met de rolstoelen naar het café-gedeelte te gaan.
'Mag ik uw jas even losmaken?', vraag ik aan de heer die mij is toegewezen. Een alleraardigste man die zijn hele leven postbode is geweest. Hij vindt het best, hij kijkt me aan en zegt onverwacht:
'U bent een engel!'
Nou, dat hoor ik niet dagelijks, en ik raak als bedankje zijn hand even aan.
'Mag ik uw jas ook even losmaken?', vraag ik aan zijn buurman. De man kijkt me donker aan en knikt ja. Zo gauw ik aanstalten maak om zijn rits los te maken, slaat hij woest in het rond.... Okee, dan niet. Omdat ik vermoed dat hij geen vrouw aan zijn lijf wil, vraag ik een mannelijke collega om hulp, maar ook hij wordt wild weggeslagen. Daarop vraag ik hem vriendelijk of hij zelf zijn jas even los wil maken. Ja, dat is goed.

Zeker bij nieuwe mensen duurt het even voordat je de gebruiksaanwijzingen kent...Later is hij ook geïrriteerd als we suiker in zijn koffie doen, het koekje dat we niet mogen uitpakken stopt hij met papier en al in zijn mond...en ondertussen kijkt de postbode vriendelijk toe hoe we bezig zijn, hij leidt de man af met vriendelijke verhalen en uiteindelijk drinkt de man zijn koffie op. De vriendelijke postbode zit te popelen om naar buiten te gaan: 'Regent het nog?', vraagt hij om de paar minuten.
          We hebben niet veel tijd meer over wanneer we eindelijk naar buiten gaan en een van de collega's bedenkt een korte, alternatieve route. Het is heerlijk om toch even buiten te zijn. De postbode aan wie ik ben toegewezen geniet volop en ikzelf trouwens ook. Ik geniet van deze ochtenden, en het duwen van de rolstoelen tegen een omhooglopende weg op, is nog gratis fitness ook. Wat wil je nog meer. Maar serieus, ik heb niet vaak zulk betekenisvol werk gedaan.
          Na het korte tochtje gaan we weer naar binnen en brengen iedereen terug naar de eigen afdelingen, waar het eten al bijna klaar staat. Ik vraag nogmaals of ik de ex-postbode zijn jas mag uittrekken. Dat mag, en dan kijkt hij me schalks aan en zegt: 'U mag me helemaal wel uitkleden....'. We lachen allebei en ik breng hem naar de eettafel. Wanneer ik terugloop bedenk ik me dat veel mensen hier nauwelijks meer worden aangeraakt, geknuffeld, of bijvoorbeeld worden uitgekleed door een geliefde...

Het is zo eenvoudig wat we doen, maar in het leven van deze mensen maak je een verschil...eventjes. Zeker voor mensen die nauwelijks familie hebben en/ of bezoek krijgen. Een hond wordt iedere dag uitgelaten en veel mensen in een tehuis gaan maar eens in de paar weken naar buiten. Dat is toch niet normaal?


* Werk? Je werkt toch niet!
   Ik vind van wel...
   Ja, maar jij werkt vrijwillig....
   Oh, jij wordt gedwongen?
   Nee, maar ik word ervoor betaald.

R.I.P. Papa Mandela

18 Juli 1918 – 5 December 2013

Hoe kan ik nou in woorden vastgrijpen wat deze man voor mij, 

voor jou, voor iedereen betekent.

Gelukkig is Liefde sterker dan de dood,

en hij zal altijd bij ons zijn.

Rust zacht

 

Trent Shelton

Tupac

The Rose that grew from Concrete

Did you hear about the rose that grew from a crack in the concrete?
Proving nature's law is wrong it learned to walk without having feet.

Funny it seems, but by keeping it's dreams, it learned to breathe fresh air. 

Long live the rose that grew from concrete when no one else ever cared.

Het bovenstaande gedicht van Tupac Shakur kwam in me op nadat ik, via Facebook en het internet, kennismaakte met Trent Shelton. Trent Shelton... Vanochtend zag ik een link naar een videootje van hem op Facebook, en dat was voor mij de eerste keer dat ik van hem hoorde:

Don't ever let someone take your dream for you. Don't ever let someone tell you that your vision is wrong. Don't ever give opinions power to rule your life. Please share this video because someone you know needs it. Help a life, and help someone to keeping going for their dreams. - Trent Shelton #RehabTime

Sinds die eerste video heb ik er verschillende van hem bekeken, en ik ben onder de indruk van deze man die spreekt over Onvoorwaardelijke liefde, en die hoop en zelfrespect geeft. Ik kan veel over hem zeggen maar zijn video's spreken voor zich. Iemand om in de gaten te houden, volgens mij. Wat vind jij?

Bijzondere ontmoeting met een Gekko

Ik heb wel wat met Gekko's. In huis heb ik in de loop der tijd verschillende beeldjes van gekko's verzameld. Zelfs op mijn huisje heb ik een gekko geschilderd. (Rechts van de deur)

Afgelopen zondag zaten we met zijn allen buiten toen er opeens een gekko uit de lucht kwam vallen, die zo op mijn slipper sprong. Meestal rennen gekko's meteen weg maar deze bleef heel rustig zitten. Ik kon hem zelfs zachtjes aaien. Op een gegeven moment klom hij op mijn hand en bleef daar heel lang zitten. Toen ik hem aaide en tegen hem sprak, leek het of hij me aankeek, en steeds als ik mijn hand weghaalde draaide hij zijn kopje naar me om, alsof hij wou zeggen: Ga maar door.
Het was een magisch moment en alle vier werden we er stil van. Drie van ons, waaronder ik zelf, waren er van overtuigd dat het een teken was, dat hij met een boodschap kwam.
De vierde zag het als lauter toeval...

Toen ik hem neerzette zat hij wat beduusd rond te kijken en het leek of hij weer opgepakt wilde worden. Het leek me beter hem met rust te laten. Hij bleef de hele middag bij ons in de buurt.
Later kreeg hij opeens stuiptrekkingen en rolde van zijn buik naar zijn rug, alsof een/ zijn geest hem verliet. Helaas is hij kort daarna doodgegaan...

Een bijzondere ontmoeting.
 
________________________________________________________________________________

(http://www.greatdreams.com/eeyore/gecko.htm) 

Fine time to let go of fears, worries and all those things you are resisting. 
You are the power. You are in control of your Universe. Gecko's message is to use that power.

Individuals with a lizard totem should listen to their own intuition over anyone else's. Lizard usually reflects heightened sensitivity. You feel what others may not. You will see things that others may miss. You will hear things that are not being said. No matter how strange it may seem, learning to follow those perceptions is what will enable you to succeed most frequently.

One of the most significant characteristics of some lizards and their claim to fame is the ability of the tail to come off. A predator may grab for it, its paw landing upon the tail, only to be surprised as the tail breaks off and the lizard scampers to freedom. The lizard then begins the process of growing another in its place. This detachment is also part of what the lizard can teach. 
They can help us to become more detached in life to survive. Sometimes it is necessary to separate ourselves or part of ourselves from others to be able to do the things we must desire to do. The lizard helps us to awaken that ability for objective detachment so that it can occur with the least amount of difficulty. Lizard can show up to help us break from the past. It may even indicate a need to explore new realms and follow your own impulses before you get swallowed up in what is not beneficial for you.