Een impressie

Rond tien uur 's avonds is het het breken van de vasten. Wat we zoal eten? We beginnen met dadels en hele sterke Afrikaanse thee. Daarna meestal sla, fruitsalade, noten, wraps met van alles, soms mais. We drinken ook minimaal anderhalve liter, voornamelijk water, maar soms ook wonjo of baobabjuice. In het begin namen we ook nog een zogenaamde hoofdmaaltijd, maar dat bleek toch te zwaar.

 

Je zou het zo misschien niet zeggen, maar toch is het eten bijzaak. Het gaat natuurlijk om de bezinning, de verdieping van de relatie met het/ de onnoembare. Dát maakt Ramadan haast tot een feestmaand.

Toch gaat het echt niet om het eten

Het is 4.43 uur terwijl ik dit schrijf, de tweede nacht dat ik niet kan slapen terwijl ik zeker weten wel moe ben. Ik kan me dit niet van andere jaren herinneren. Ik weet niet zeker hoe het komt, maar het heeft natuurlijk wel met de andere eetgewoonte te maken. Het is Ramadan. Overdag eten en drinken we niet en dan 's avonds rond tien uur breken we de vasten, zoals dat heet. We beginnen met lichte hapjes; Afrikaanse thee, die nooit zó goed smaakt als tijdens het vasten, dadels natuurlijk, wat fruit en wat sla. Zo kan het lichaam langzaam weer wennen.

Soms dutten we weg hierna, omdat het lichaam hard werkt... Even, een half uurtje ofzo. Daarna komt de avondmaaltijd. We zitten dan om elf, twaalf uur 's avonds aan de avondmaaltijd. Een échte avondmaaltijd. Heel lekker maar daar gaan we weer... de een zakt weg op de bank, of de ander zakt weg op de stoel. Dan worden we weer wakker, we praten wat, kijken televisie of iets dergelijks. Ik ga rond een uur of twee naar boven en meestal blijft manlief nog een uurtje op om met familie te bellen of het nieuws verder te kijken.
Ik ben een lichte slaper en wordt dan nog een keer wakker.

En dan kom ik soms dus helemaal niet meer in slaap, zoals nu, en zoals eerder deze week. Of we slapen zo diep dat het nachtgebed erbij in schiet. We halen het wel in maar dat is toch niet de bedoeling. En het gekke is, dat ik echt niet weet wat we anders doen dan vorig jaar.
Hoewel... de eerste twee weken maakte mijn liefste hele lange werkdagen waarbij hij pas rond een uur of één thuis kwam. Dan moest hij even bijkomen, douchen, en daarna gingen we pas eten... Nu heeft hij andere werktijden gelukkig waarbij hij een beetje kan uitslapen. Ikzelf ben geen uitslaper meer en ben gewoon vroeg op, ook na een gebroken nacht. Soms lukt het me om 's middags een uurtje te rusten.

Maar toch: Het gaat niet om het eten natuurlijk. Het wordt me regelmatig gevraagd: Vind je het niet moeilijk om niet te eten? Oh mag je ook niet drinken? Ik mag alles, als ik wil eten of drinken, dan mag dat. Het is een keuze om te vasten. Voordat ik Ramadan deed, had ik nooit gedacht dat het zo'n mooie maand zou zijn. Het is een maand van bezinning, vergeving, overgave en verbinding. Het voelt ook goed, zeker in deze tijd van overvloed om je tijdelijk te onthouden van dingen die je graag zou willen, om verleidingen te weerstaan.

Zo, het is vijf uur geweest. Ik ga toch nog even proberen of ik wat kan slapen.

Iftar(s)

We zijn de laatste week van de mooie maand ingegaan; Ramadan. Het gaat niet om eten of niet- eten, maar om de bezinning, de verbinding. Toch wil ik hier even laten zien wat de afgelopen weken op tafel verscheen omdat het er steeds zo mooi uit ziet:

Over fitness en de spirituele maand

Enkele weken geleden heb ik me eindelijk weer opgegeven voor fitness. Het leek me een goede besteding van mijn vakantiegeld dit jaar om een abonnement te nemen en zo mijn voornemen om weer twee keer per week te fitnessen gestalte te geven.
Zo gezegd, zo gedaan. Nieuwe sportschoenen aangeschaft, en daar ga ik. In principe iedere dinsdag en donderdag. Ik ben niet fanatiek en het moet leuk blijven, dus ik begin rustig aan met een rondje oefeningen van ongeveer 45 minuten. Ik fiets, rek mijn benen, sterk mijn rug, oefen mijn buikspieren -oeioei- en roei. Lekker. En ik loop heen en terug ongeveer een kwartiertje. Mooi toch.
En nodig, want ik doe veel zittend werk als schrijver/ vormgever.

Enkele jaren geleden ben ik Moslim geworden, en ik ben zoekende naar een vorm die bij mij en mijn culturele achtergrond past. Ik voel me het meest aangetrokken tot de Soefistische tak van de Islam, de mystieke weg.
De Ramadan, de vastenmaand voor de Islamieten, heeft me altijd aangetrokken, en vorig jaar wilde ik mee doen, maar dat was ingewikkeld, ik had geen ervaring, noch kende ik anderen die vastten, dus uiteindelijk heb ik het laten gaan. Maar dit jaar is eindelijk mijn lief in Nederland, en met hem samen is het een stuk gemakkelijker. Ik leer van hem de bidhoudingen en we bidden samen. Ik ken de tekst nog niet maar kan die zelf invullen, en hij bidt voor en ik volg hem. En ik vast, samen met hem.

Het voelt goed, de Ramadan. Een periode van meditatie en Mindfullness. Bezinning op mijn leven, mijn relaties, en vooral nadruk op mijn verbinding met het grotere geheel, met God, Allah, het Universum. Overgave, Dankbaarheid, Bescheidenheid, Verbinding,  dit zijn enkele kernwoorden van deze bijzondere maand. Ik had me niet helemaal gerealiseerd hoe bijzonder het is om dit met mijn allerliefste samen te ervaren. De gebroken nachten in het begin door de gebeden, de loomheid tegen de Iftar, het breken van de vasten, de smaak van Quinqeliba, Afrikaanse thee, die nooit zo bijzonder was als tijdens het breken van de vasten, wanneer we bijna twintig uur niet hebben gedronken - en dat met dit weer- en ook het gestuntel met mijn stijve spieren na het opstaan tijdens het gebed...en het eindeloze geduld van mijn lief, dit alles maakt deze maand zo liefdevol en bijzonder en verdiepend. Prachtig.

Maar...
Fitness en Ramadan, dat is een ander verhaal. Al twee weken nadat ik ben gestart met fitness  begint de Ramadan. Wat nu?  Natuurlijk ga ik gewoon fitnessen, neem ik me voor. En dan gaat de temperatuur omhoog...35 graden, vasten en dan nog eens fitnessen, wel een beetje veel tegelijk.
Ik luister goed naar mijn lijf, en probeer zo weinig mogelijk te zweten (vochtverlies) en 's nachts tussen 10 en 3 uur zoveel mogelijk te drinken.

Bijkomend gevolg van het vasten is dat we zo gezond mogelijk eten; omdat we maar één keer per dag eten, letten we extra op dat we gevarieerd en lekker eten. Tot mijn verbazing vind ik het heerlijk om uren in de keuken te staan en maaltijden voor te bereiden.( ik vind het overigens ook heerlijk als mijn lief uren in de keuken staat en ik kan relaxen). Ik gun mezelf ook extra rust, wat eigenlijk heel lekker is en ik misschien na deze maand ook wel er in probeer te houden.

Al met al is het een bijzondere tijd. Ik ben ook wel trots dat ik weer fitness, en ik ben trots dat ik vast. Mijn bezigheden pas ik een beetje aan, zo vind ik het fijn om 's avonds om tien uur thuis te zijn en samen met mijn lief het vasten te breken.