Tegenvallend Cirque du Soleil

 

Woensdagavond was het zover: Eindelijk zou ik naar het Cirque du Soleil gaan. 

Al sinds hun show Alegría had ik de wens om eens naar een echte voorstelling van hen te gaan. 

Goed, ik kan er lang of kort over vertellen maar de essentie van mijn verhaal is dat ik gewoon niet kon geloven wat ik zag. Gelukkig waren er wel enkele onderdelen die het aanzien waard waren maar het overgrote deel deed me denken aan goedkoop amateurtoneel, platte grappen en grollen. Het ging bijna op mijn lachspieren werken als ik het niet zo triest had gevonden.

Ik had een gezellige avond uit met warm liefdevol gezelschap, maar de show was een grote desillusie.

Deze act vond ik wel mooi

Murad Hassil_ wens vervuld

Gisteren kwam een langgekoesterde wens van me uit, namelijk om de Soefitempel in Katwijk te bezoeken. De naam van de tempel is Murad Hassil, wat - heel toepasselijk- wens vervuld betekent.
De tempel is gelegen op een heel bijzondere plek in de duinen.

Citaat van https://www.soefitempel.nl/de-tempel/
Vermoedelijk stond hier in de Romeinse tijd al een tempel voor Apollo. Feit is dat de Indiase mysticus Hazrat Inayat Khan tot deze plek werd aangetrokken en er een bijzondere ervaring had in 1922. Inayat Khan gaf in dat jaar een zomerschool in Katwijk; op die manier zette hij zich in om de wijsheid van het oosterse soefisme te vertalen naar de moderne westerse cultuur. Op een middag trok hij zich terug in de duinen en kwam stralend terug. Hij vertelde niets over zijn bijzondere ervaring, behalve dat we deze plek in ere moesten houden en Murad Hassil moesten noemen: wens vervuld. Er zou een gelijknamige tempel moeten komen waar iedereen welkom zou zijn – een universele tempel, of in zijn woorden: een Universel . Wie een diepe wens had zou er op deze plek vervulling voor kunnen vinden.